Ci z nas, którzy uważają się za racjonalistów, teorie o cudownych magicznych mocach zaklętych w kamieniach i znakach wkładają między bajki, uważając je za mało szkodliwe ludowe legendy. Są jednak także tacy, którzy utrzymują, że zarówno amulety, jak i talizmany posiadają przynajmniej część przypisywanych im mocy. Twierdzą oni, że fakt , iż na przestrzeni wieków ludzie nie tylko nie odrzucali wiary w istnienie kosmicznych sił i ich wpływu na ludzi, ale wręcz pogłębiali wiedzę na ten temat i szukali pomocy w amuletach i talizmanach, świadczy o tym, że przynajmniej część ich wierzeń jest prawdą.

Początki wiary w moce kamieni

Od tysiącleci ludzie patrzyli w gwiazdy. Dla pierwszych cywilizacji astrologia była równie poważną dziedziną nauki, jak dziś jest choćby historia czy biologia. Starożytni jak Babilończycy, Egipcjanie czy Persowie wierzyli, że kosmos emituje energię, która działa na wszystko, co żyje. To oni zaczęli tworzyć przedmioty, które – według ich badań – miały pomagać gromadzić tę energię i przekazywać ją właścicielowi.

Amulety i talizmany tworzono z różnych metali i kamieni szlachetnych, ale także z ziół, włosów, siarki czy ziemi cmentarnej. Odgrywały one dużą rolę w codziennym życiu, lecz także we wszelkich formach kultu i wierzeń. Na starożytne cywilizacje przyszedł kres, lecz wielkie religie wchłonęły wiarę w talizmany. Przykładem niech będzie chrześcijaństwo i zakorzenione w nim przekonanie o ochronie, jaką dają obrazy świętych czy krzyż.