Krzyż Ankh

Symbol

Między innymi w ten właśnie sposób symbol ten był przedstawiany w scenach, w których bóstwo trzyma Ankh przed obliczem faraona, przekazując mu tchnienie życia. Występował także na płaskorzeźbach, które ukazują rytuał oczyszczenia, gdy strumień wody rozpływa się na głową faraona, przybierając postać znaków życia – maleńkich krzyży Ankh. Znajdujemy je na ścianach świątyń, spotykamy na rozmaitych przedmiotach. Często były motywami zdobiącymi powierzchnię sprzętów i biżuterię.

Dla starożytnych Egipcjan był to sakralny, święty symbol, będący przewodnikiem po wieczności. Jego oddziaływanie moglibyśmy dziś określić jako magiczne, gdyż magią nazywamy to wszystko, czego nie rozumiemy. W ciągu upływających tysiącleci zaginęła bowiem starożytna wiedza o „świętej geometrii”, zajmująca się wpływem pewnych form na nasze ciało.

Święta geometria

Zdumiewające jest to, że współczesna nauka mozolnie wyważa raz już otwarte szeroko drzwi wiedzy o strukturze „języka światła”, jaką jest w swej istocie geometria. Początkiem tego typu odkryć są w „naszej rzeczywistości” badania dotyczące natury światła, najnowsze odkrycia fizyki kwantowej i biologii molekularnej, a także rozwijająca się teoria strun. Teorie te przybliżają nas do zrozumienia, co w istocie kryło się za pełnymi poezji i mistycznego piękna sformułowaniami zawartymi w starożytnych księgach „wiedzy tajemnej”.

Kapłani egipscy nie byli duchownymi w dzisiejszym znaczeniu tego słowa, byli raczej strażnikami „świętej wiedzy”, która pozwalała ludziom wykorzystywać w codziennym życiu znajomość praw rządzących wszechświatem. Pewne zdumienie może budzić fakt, skąd starożytni posiedli tę wiedzę, nie dysponując technologią dostępną nam dzisiaj, ale to już temat na zupełnie inny artykuł.